หัดดูดวง : ตัวอย่างที่ 3

Note_20150127_102128_01

ลัคนาอยู่ราศีพิจิก บุคลิกภาพภายนอกมีอะไรบางอย่างที่ดึงดูดคนรอบข้าง เป็นคนที่ไม่ว่าอดีตจะมีปัญหามากแค่ไหน ก็จะปรับตัวแล้วก้าวเดินต่อไปได้เสมอ

ดาวอังคารเป็นดาวประจำตัว เป็นดาวแห่งความ aggressive ณ เวลาเกิดไปอยู่เรือนสหัสชะ ซึ่งเป็นเรือนที่เกี่ยวกับเพื่อนฝูง ทายได้ว่า ชีวิตมีเรื่องเกี่ยวข้องกับเพื่อนฝูง ชอบสังคม มีเพื่อน ไม่ชอบอยู่คนเดียว ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างน่าจะเป็นแบบที่ค่อนข้าง aggressive ด้วย คือ รุนแรง ตรงไปตรงมา ขวานผ่าซาก แต่อังคารได้มาตรฐานอุจจ์ (สูงส่ง) ด้วย จึงน่าจะเป็นไปในทางที่ดีกับเจ้าดวง

ดาวเจ้าเรือนสหัสชะเอง (ได้แก่ ดาวเสาร์) ในเวลาที่เกิด ไปสถิตย์เรือนปัตนิ ปัตนิเป็นเรือนแห่งการแต่งงาน หรือหุ้นส่วนก็ได้ จึงอาจทำนายได้ว่า ถ้าหากจะได้คู่ครอง หุ้นส่วน หรือแม้แต่การแบ่งฝักแบ่งฝ่าย ก็จะได้เพราะการชอบสังคมหรือคบเพื่อนฝูงนี่แหละ (อาจเป็นคู่ครอง เพราะจันทร์เล็งลัคน์พอดีด้วย มีเกณฑ์ได้คู่แท้)

ด้านการงานเรือนกัมมะอยู่ราศีสิงห์ อาทิตย์ได้มาตรฐานเกษตรพอดี ทายว่าอาชีพการงานมั่นคงมาก มีดาวพุธมากุมเรือนกัมมะได้มาตรฐานทั้งมหาจักรและราชาโชค จึงช่วยหนุนดวงเรื่องการงานให้เด่น อาจได้ดีด้านหน้าที่การงานเพราะการสื่อสารด้วย เพราะพุธเป็นดาวสื่อสาร แถมดาวพุธยังเป็นเจ้าเรือนลาภะของเจ้าชะตาด้วย แสดงว่าต้องเป็นเรื่องดีในหน้าที่การงานในแบบที่มีลาภ เป็นโชคด้วย

ดาวพฤหัสกุมลัคน์ ดาวพฤหัสเป็นดาวดี จึงน่าจะให้คุณกับเจ้าดวง ซึ่งอาจเกี่ยวกับกับเรื่องของปัญญาความรู้ต่างๆ แต่ที่อึ้งเล็กน้อยคือ เสาร์เล็งลัคน์ด้วย โบราณว่าเป็นคนดวงแตก ชีวิตต้องมีความอาภัพบางอย่างอยู่

โดยสรุปเป็นดวงของคนที่ชอบสังคม ชอบมีเพื่อน การงานเด่น คู่ดี มีโชคในบางเรื่อง (เช่นเรื่องงาน) ส่วนใหญ่แล้วเป็นดวงที่ดีเด่น แต่ในเวลาเดียวกันก็จะมีบ้างด้านของชีวิตที่ไม่ดีอยู่ด้วย

เหมือนพื้นฐานดวงนี้จะยังมีสตอรี่อย่างอื่นอยู่อีก เช่น ยังไม่ได้ทายอะไรเกี่ยวกับราหูหรือมฤตยูเลย เพราะดันอยู่ในตำแหน่งที่ข้าพเจ้าทายไม่ออก หรือดวงแตกเพราะเสาร์เล็งลัคน์นั้นเป็นดวงแตกในด้านอะไร  เอาเป็นว่าพื้นฐานดวงคนนี้ยังมีแง่มุมอื่นๆ ที่สำคัญที่ข้าพเจ้ายังไม่ได้ทายออกมา เพราะทายไม่เป็น

[โน้ตย่อ] LAW3012 กฎหมายปกครอง

นิติกรรมทางปกครอง หมายถึง การกระทำโดยองค์กรของรัฐฝ่ายปกครอง เพื่อแสดงเจตนาให้ปรากฎแก่บุคคลหนึ่งว่าประสงค์จะก่อให้เกิดนิติสัมพันธ์ระหว่างองค์กรกับบุคคลนั้นโดยที่บุคคลนั้นไม่จำเป็นต้องยินยอม แบ่งออกเป็น คำสั่งทางปกครอง และ กฎ

ลักษณะสำคัญของนิติกรรมทางปกครองคือ ออกโดยองค์กรรัฐ แสดงเจตนาต่อบุคคลหนึ่ง ผลเป็นการสร้างนิติสัมพันธ์ เป็นการแสดงออกมานอกองค์กร

การกระจายอำนาจ แบ่งออกเป็น ทางพื้นที่ กับ ทางบริการ ส่วนการกระจายการรวมศูนย์อำนาจการปกครอง หรือการแบ่งอำนาจปกครอง คือการที่รัฐบาลกลางมอบอำนาจให้ตัดสินใจในบางเรื่องแก่ตัวแทนที่รัฐส่งไปประจำ โดยที่ตัวแทนยังอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของส่วนกลางอยู่

บริการสาธารณะ ต้องเป็นบริการตามกฎหมายมหาชน เพื่อสนองความต้องการของประชาชน แบ่งออกเป็น ทางปกครอง ทางอุตสาหกรรม และทางสังคมวัฒนธรรม

พรบ.วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง 2539

มาตรา 5 มี นิยามของคำสั่งทางปกครอง

มาตรา 13 เจ้าหน้าที่ต่อไปนี้ออกคำสั่งทางปกครองไม่ได้ เป็นคู่กรณี คู่หมั้น คู่สมรส ญาติสามชั้น (ทางเขยสะใภ้สองชั้น) ผู้แทนหรือเคยเป็นผู้แทน เจ้าหนี้ ลูกหนี้ นายจ้าง ของคู่กรณ๊ และมาตรา 16 รวมถึงกรณีที่มีเหตุอื่นใดที่ร้ายแรงทำให้บุคคลนั้นไม่ควรออกคำสั่งปกครองนั้นได้

มาตรา 30 คู่กรณีมีสิทธิโต้แย้งก่อน มาตรา 31 คู่กรณีมีสิทธิขอเอกสาร

มาตรา 37 คำสั่งทางปกครองต้องมี ข้อเท็จจริงอันเป็นสาระ มีข้อกฎหมายที่อ้างถึง และมีข้อพิจารณาและข้อสนับสนุนการใช้ดุลยพินิจ

มาตรา 49 คำสั่งทางปกครอง ผู้ออกคำสั่งเพิกถอนเมื่อไรก็ได้

มาตรา 51 คำสั่งทางปกครองที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ให้เพิกถอนได้หมด แต่ให้ดู 52,53 ด้วย

มาตรา 52 คำสั่งทางปกครองที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ถ้าเป็นการให้ประโยชน์ สุจริตไม่ต้องคืน ถ้ารู้หรือไม่สุจริตต้องคืน

มาตรา 53 คำสั่งทางปกครองที่ชอบด้วยกฎหมาย เพิกถอนย้อนหลังไม่ได้ ถ้าเพิกถอนเพราะทุกอย่างเปลี่ยนไป เรียกค่าทดแทนได้ ถ้าเป็นการให้เงินให้มีผลย้อนหลังได้ด้วย

(สรุปว่า คำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายที่ไม่ใช่การให้เงิน เพิกถอนย้อนหลังไม่ได้)

มาตรา 58 ออกคำสั่งแล้วไม่ทำตาม ทำเองแทนได้ เรียกค่าทำบวก 25% ต่อปี หรือค่าปรับวันละสองหมื่นได้

มาตรา 59 ก่อนใช้ 58 ต้องมีหนังสือแจ้งเตือนก่อน โดยระบุให้ช้ดแจ้งพร้อมมาตราการปรับ แต่ไม่ตัดสิทธิที่จะเรียกค่าปรับมากขึ้นภายหลังได้

 

พรบ.จัดตั้งและวิธีพิจารณาศาลปกครอง

มาตรา 3 หน่วยงานทางปกครอง คือ กระทรวง ทบวง กรม ท้องถิ่น รัฐวิสาหกิจ ตลอดจนหน่วยงานอื่นๆ ที่ใช้อำนาจปกครอง

มาตรา ๙ ศาลปกครองมีอำนาจพิจารณาพิพากษาหรือมีคำสั่งในเรื่องดังต่อไปนี้
(๑) คดีพิพาทเกี่ยวกับการที่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐกระทำการโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายไม่ว่าจะเป็นการออกกฎ คำสั่งหรือการกระทำอื่นใดเนื่องจากกระทำโดยไม่มีอำนาจหรือนอกเหนืออำนาจหน้าที่หรือไม่ถูกต้องตามกฎหมาย หรือโดยไม่ถูกต้องตามรูปแบบขั้นตอน หรือวิธีการอันเป็นสาระสำคัญที่กำหนดไว้สำหรับการกระทำนั้น หรือโดยไม่สุจริต หรือมีลักษณะเป็นการเลือกปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม หรือมีลักษณะเป็นการสร้างขั้นตอนโดยไม่จำเป็นหรือสร้างภาระให้เกิดกับประชาชนเกินสมควร หรือเป็นการใช้ดุลพินิจโดยมิชอบ
(๒) คดีพิพาทเกี่ยวกับการที่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติ หรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร
(๓) คดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดหรือความรับผิดอย่างอื่นของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐอันเกิดจากการใช้อำนาจตามกฎหมาย หรือจากกฎ คำสั่งทางปกครอง หรือคำสั่งอื่น หรือจากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร
(๔) คดีพิพาทเกี่ยวกับสัญญาทางปกครอง
(๕) คดีที่มีกฎหมายกำหนดให้หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐฟ้องคดีต่อศาลเพื่อบังคับให้บุคคลต้องกระทำหรือละเว้นกระทำอย่างหนึ่งอย่างใด
(๖) คดีพิพาทเกี่ยวกับเรื่องที่มีกฎหมายกำหนดให้อยู่ในเขตอำนาจศาลปกครอง
เรื่องดังต่อไปนี้ไม่อยู่ในอำนาจศาลปกครอง
(๑) การดำเนินการเกี่ยวกับวินัยทหาร
(๒) การดำเนินการของคณะกรรมการตุลาการตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ
(๓) คดีที่อยู่ในอำนาจของศาลเยาวชนและครอบครัว ศาลแรงงาน ศาลภาษีอากร ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ ศาลล้มละลาย หรือศาลชำนัญพิเศษอื่น
 มาตรา 42 จะฟ้องศาลปกครองได้ ต้องอุทธรณ์คำสั่งเสียก่อน

พรบ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน

มาตรา 36 คุณสมบัติของข้าราชการ

มาตรา 53 สอบบรรจุ

มาตรา 55 เหตุพิเศษ

มาตรา 85 ผิดวินัยร้ายแรง

มาตรา 91 วิธีพิจารณาความผิด

มาตรา 96 ลงโทษกรณีผิดวินัยไม่ร้ายแรง

มาตรา 97 ลงโทษกรณีผิดวินัยร้ายแรง

 

 

 

=========================

กฎหมายปกครองเป็นกฎหมายมหาชนแบบเดียวกับรธน.แต่เน้นเรื่องวางระเบียบปกครองเป็นหลัก

ศาลปกครองเป็นระบบไต่สวน

เจ้าหน้าที่ของรัฐมีเอกสิทธิ์เหนือเอกชน เพราะถ้ามีคำสั่งปกครองก็บังคับเอกชนได้เลย ไม่ต้องขออำนาจศาลก่อน และทำได้ทันทีด้วย (ทำไปได้ก่อน + ทำได้ทันที)  จึงต้องมีศาลปกครองตรวจสอบฝ่ายปกครองอีกที

ฝ่ายบริหารจะใช้อำนาจได้เมื่อมีกฎหมายของฝ่ายนิติบัญญัติให้อำนาจไว้เท่านั้น

ศาลปกครองมีอำนาจตัดสินคดีที่กฎหมายเล็กขัดต่อกฏหมายใหญ่ มีอำนาจตัดสินคดีฝ่ายบริหารเฉพาะที่เป็นคำสั่งทางปกครอง แต่ไม่มีอำนาจตัดสินคดีฝ่ายบริหารในเรื่องการเมือง เช่น ไปฟ้องศาลปกครองเรื่องรัฐบาลยุบสภาไม่ได้ เพราะเป็นอำนาจทางการเมืองของรัฐบาล

คำสั่งฝ่ายปกครองอาจเป็น คำสั่งฝ่ายเดียว คำสั่งที่เป็นสัญญา กรณีละเมิด และกรณีอื่นๆ ก็ได้

องค์กรของรัฐฝ่ายปกครองอาจแบ่งได้เป็น กทม. พัทยา เทศบาล (นคร เมือง ตำบล) อบจ. อบต.

อำนาจฝ่ายบริหารแบ่งเป็นสองอย่าง 1. ควบคุมเอกชนเพื่อรักษาความสงบ 2.ให้บริการสาธารณะ

การควบคุมเอกชน แบ่งเป็นสามอย่าง

  1. อำนาจเหนือกิจกรรมเอกชน (ตำรวจทางปกครอง)
  2. อำนาจเหนือทรัพย์ของเอกชน เช่น เวรคืน ยามสงคราม
  3. อำนาจเหนือการเงินของเอกชน

บริการสาธารณะ (เสมอภาค ต่อเนื่อง พัฒนาอยู่เสมอ)

ผบ.มีอำนาจต่อลูกน้องคือ ยกเลิก เพิกถอน (ย้อนหลัง) แม้แต่ลูกน้องทำโดยชอบตามกม.แต่ผบ.ก็เพิกถอนได้ถ้าเห็นว่าดุลยพินิจของลูกน้องไม่เหมาะสม ผบ.ยังมีอำนาจควบคุมดูแลลูกน้องด้วย

หลักรวมอำนาจ ข้อดี คือ ใช้ทรัพยากรไปอย่างเสมอภาคทุกภาคส่วน แต่ส่วนท้องถิ่นต่างคนต่างทำ, ใช้ทรัพยากรไม่ซ้ำซ้อนเพราะแบ่งกันใช้ได้, ทำให้เกิดความเป็นเอกภาพได้ แต่ข้อเสียคือ ประสิทธิภาพอาจไม่ได้เพราะดูแลไม่ทั่วถึง ทรัพยากรต้องกระจายเกินไป ไม่เข้าใจความต้องการของท้องถิ่นจริง ส่วนข้อดีของการกระจายอำนาจคือ แก้ปัญหาได้เร็ว

ท้องถิ่นมีอิสระจะต้อง

  1. อิสระในการกำหนดนโยบายเอง
  2. อิสระในการบริหารงานบุคคล
  3. อิสระในทางการเงิน (เก็บภาษีเอง และนำไปใช้ได้เอง รวมทั้งนำเงินอุดหนุนจากส่วนกลางไปใช้ได้เอง)

อำนาจบังคับบัญชาเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ แต่อำนาจกำกับดูแลต้องมีกฎหมายรองรับ

อำนาจกำกับดูแลได้แก่

  1. authorize เช่น ธ.ออมสินจะปล่อยกู้ใครก็ได้ แต่ถ้าจะซื้อหุ้นต้องขออนุมัติจาก รมต.ก่อน
  2. ให้ความเห็นชอบ เช่น จะขึ้นค่าทางด่วนได้ ครม.ต้องเห็นชอบก่อน
  3. อำนาจในการดำเนินการแทน เช่น ถ้าท้องถิ่นทำบกพร่อง ส่วนกลางเข้ามาทำแทนเลย

การกระจายอำนาจมีสองแบก คือ ส่วนกลางให้อำนาจส่วนท้องถิ่น กับ จัดตั้งองค์กรเฉพาะกิจ

องค์กรเฉพาะกิจทำได้สามรูปแบบ องค์กรของรัฐ รัฐวิสาหกิจ (รัฐถือหุ้น 50%) และ องค์กรมหาชน

รัฐวิสาหกิจมีสองแบบ จัดตั้งตามกม.เอกชน (ฟ้องศาลปกครองไม่ได้ เช่น KTB) กับ จัดตั้งตามกฎหมายมหาชน ฟ้องศาลปกครองได้

องก์กรมหาชน จะไม่มุ่งหวังกำไร เช่น มหาวิทยาลัยออกนอกระบบ

สำนักนายก กระทรวง ทบวง กรม องค์กรอิสระ ต้องจัดตั้งด้วยพรบ.เป็นนิติบุคคล

จังหวัดจัดตั้งด้วยพรบ.เป็นนิติบุคคล อำเภอจัดตั้งด้วยพกก.ไม่เป็นนิติบุคคล

อบจ.ไม่เป็นนิติบุคคล

เทศบาลเป็นนิติบุคคล จัดตั้งด้วยพกก. ผู้ว่าจว.กำกับเทศบาลนคร/เมือง นายอำเภอกำกับเทศบาลตำบล

กทม.และพัทยา เป็นนิติบุคคล กำกับโดยรมตมหาดไทย

ผู้ว่ากทม.บริหารกทม.อย่างเดียว แต่ผู้ว่าจังหวัดทั้งดูแลจังหวัดและกำกับเทศบาลจังหวัดด้วย

ฝ่ายปกครอง ตาม พรบ.จัดตั้งศาลปกครอง หมายถึง กระทรวง ทบวง กรม ส่วนท้องถิ่น รัฐวิสาหกิจ องค์กรมหาชน ต่างๆ เป็นนิติบุคคล และเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองคือข้าราชการ รวมลูกจ้างของฝ่ายปกครองด้วย

รัฐบาลใช้อำนาจถ่วงดุล อาศัยอำนาจรธน. และพกก.เกี่ยวกับเรื่องต่างประเทศ ไม่อยู่ในอำนาจของศาลปกครอง หรือพกก.ใดๆ ที่ไม่มีลักษณะเป็นคำสั่งปกครอง ก็ฟ้องศาลปกครองไม่ได้ เช่น รับจำนำข้าว

นิติกรรมทางปกครอง คือ คำสั่งฝ่ายเดียวโดยเจ้าหน้าที่ เช่น ไฟจราจร ก่อให้เกิดหน้าที่ต่อเอกชนที่จะต้องทำตาม หรือเปลี่ยนสิทธิไป ถ้ามีผลต่อหลายคนเรียกว่า กฎ เช่น กฎกระทรวง ถ้ามีผลต่อคนเดียว เรียกว่า คำสั่ง

สัญญาทางปกครอง คือ สองฝ่าย นิติเหตูทางปกครอง คือ เกิดฝ่ายเดียวโดยไม่ได้ตั้งใจ

พรบ.วิธิปฏิบัตราชการทางปกครอง

มาตรา 3 คำสั่งปกครองใดๆ ถ้าไม่มีกม.ให้อุทธรณ์คำสั่งได้ ก็ให้อุทรณ์ได้ตามมาตรานี้เสมอ และต้องแจ้งเหตุผล ข้อเท็จจริง ข้อสนับสนุนก่อนเสมอ ถ้าไม่อุทรณ์ก่อนจะฟ้องศาลปกครองไม่ได้

ผู้ออกคำสั่งปกครองอาจะเป็นเอกชนก็ได้ หากอาศัยกฎหมายในการออกคำสั่ง เช่น สภาทนายความ

การพิจารณาคำสั่ง หมายถึง ขั้นตอนรวบรวมพยานหลักฐานเพื่อจะออกคำสั่ง

มาตรา 5 คู่กรณีกับฝ่ายปกครองในการอุทธรณ์คำสั่งอาจเป็น ผู้ยื่นคำขอ ผู้คัดค้านคำขอ ผู้มีส่วนได้เสีย ผู้ที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

มาตรา 22 คู่กรณีไม่ต้องบรรลุนิติภาวะก็ได้

มาตรา 23 คู่กรณีมีสิทธินำที่ปรึกษาหรือทนายมาร่วมให้ปากคำได้ เช่น ข้าราชการที่ถูกสอบสวนทางวินัย เอาทนายมาช่วยแก้ต่างได้

ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง หรือเป็นผู้มีผลประโยชน์ขัดจะเป็นผู้ออกคำสั่งปกครองไม่ได้

คู่กรณีมีสิทธิตั้งตัวแทน ถ้าหากเกิน 50 คน แต่งตั้งตัวแทนที่เป็นบุคคลธรรมดาได้สามวิธีตามมาตรา 24, 25

เจ้าหน้ามี่ต้องให้เอกสารที่คู่กรณีร้องขอ แต่ถ้าคำสั่งยังไม่ออกจะขอไม่ได้ หรือถ้ามีข้อโต้แย้ง เช่น เป็นข้อมูลส่วนบุคคล หรือเป็นความลับทางราชการ ให้ส่งไปให้ … เป็นผู้ชี้ขาด

มาตรา 30 เป็นหลักให้ความเป็นธรรม คำสั่งปกครองใดๆ จะบังคับได้ต้องให้โอกาสได้โต้แย้งก่อน

==============================

จากข้อสอบเก่า

ข้าราชการพลเรือนต้องไม่ดำรงตำแหน่งทางการเมืองหรือทำงานในพรรคการเมือง แต่เป็นสมาชิกพรรคได้ ไม่เป็นบุคคลล้มละลาย

บริการสาธารณะ ต้องเป็นกิจกรรมเกี่ยวกับมหาชน อาจเป็นทางปกครอง ทางพาณิชย์อุตสาหกรรม หรือสังคมและวัฒนธรรมก็ได้

อายุความฟ้องศาลปกครองคือ 90 วันนับแต่รู้ แต่ถ้าเลยแล้วแต่ศาลเห็นว่าเป็นประโยชน์ต่อสาธารณะก็รับคดีไว้ได้

การออกคำสั่งทางปกครอง ต้องแจงเหตุผล กฎหมายอ้างอิง และเหตุผลที่มาสนับสนุนดุลยพินิจไว้ด้วย มิฉะนั้นไม่ชอบด้วยกม.

การแต่งตั้งข้าราชการต้องสอบบรรจุ ยกเว้นกรณีพิเศษ เช่น เป็นนักเรียนทุนก็ต้องมาใช้ทุนอยู่แล้ว

การกระจายอำนาจปกครองมีสองแบบ กระจายตามอาณาเขต และกระจายตามกิจการ

เจ้าหน้าที่ที่เป็นคู่กรณี คู่หมั้น คู่สมรส ญาติ (ผู้สืบสันดาน หรือบุพการี สามชั้น หรือสองชั้นสำหรับการแต่งงาน) ผู้แทนโดยชอบธรรม เจ้าหนี้ ลูกหนี้ นายจ้าง และกรณีอื่นใดๆ ที่อาจทำให้ไม่เป็นกลาง ห้ามมิให้เป็นผู้ออกคำสั่งทางปกครองนั้น

ความผิดอาญาที่มิใช่ประมาทหรือลหุโทษจะทำให้ผิดวินัยร้ายแรงด้วย

ผู้บังคับบัญชามีหน้าที่สอบสวนว่ามีมูลหรือไม่ โดยอาจสอบเองหรือตั้งกรรมการ ถ้าร้ายแรงต้องให้กพค.พิจารณา ส่วนการลงโทษคือ ภาคทัณฑ์ ตัดเงินเดือน ลดขั้นเงินเดือน แต่การปลดออก หรือไล่ออก ต้องเป็นผิดวินัยร้ายแรงเท่านั้น

ถ้าผู้ออกคำสั่งเป็นตำแหน่งสูงสุด ไม่ต้องอุทธรณ์ไปยังผู้ออกคำสั่งก่อน แต่ฟ้องศาลปกครองได้เลย เช่น รัฐมนตรี หรือผู้ว่าราชการ หรือแพทยสภา

ข้าราชการพลเรื่อนที่ทิ้งงานเกินสิบห้าวัน ถือว่าผิดวินัยร้ายแรง หยุดงานประท้วงอย่างเอกชนไม่ได้

การอุทธรณ์คำสั่งปกครองต้องทำให้สิบห้าวันหลังรู้ ผู้ออกคำสั่งต้องตอบใน 30 วัน หรือเลื่อนไปได้อีก 30 วัน

มาตรา 30 ผู้ออกคำสั่งปกครองต้องเปิดโอกาสให้ผู้ถูกกระทบสิทธิโต้แย้ง

หลักกระจายอำนาจ ต้องมีกิจการเอง มีการเลือกตั้ง มีอิสระในการดำเนินงาน เป็นแค่กำกับเท่านั้น

ความผิดวินัยร้ายแรง ได้แก่ ละทิ้ง ละเว้น ทำ ให้ผู้อื่น หรือราชการ เสียหายร้ายแรง ทิ้งงานเกิน 15 วันโดยจงใจ ประพฤติชั่วร้ายแรง ข่มเหงประชาชนร้ายแรง ติดคุก (เว้นประมาท ลหุโทษ)

โทษทางวินัย ภาคทัณฑ์ ตัดเงินเดือน ลดเงินเดือน ปลดออก ไล่ออก

การย้ายข้าราชการไปตำแหน่งลดลง ผู้นั้นต้องยินยอม

 

Best Practice ของ Privacy Protection

laptopทุกวันนี้ ทุกคนต้องจำพาสเวิร์ดต่างๆ เยอะมาก เยอะจนเกินวิสัยของมนุษย์ปกติที่จะจดจำพาสเวิร์ดทุกอันไว้ในหัวได้ทั้งหมด

คำแนะนำที่ชอบบอกว่าห้ามใช้พาสเวิร์ดเดียวกันเลยสำหรับบริการทุกอย่าง จึงเป็นคำแนะนำที่ทำจริงได้ยาก ถ้าเขียนจดพาสเวิร์ดใส่กระดาษไว้หมด ก็อันตรายอีก สุดท้ายแล้ว เราก็คงต้องพึ่งพาฟังก์ชั่นของ OS หรือ เบราเซอร์ อะไรสักอย่างที่ช่วยจดจำพาสเวิร์ดของเว็บต่างๆ แทนเรา

แต่ถ้ามือถือ หรือโน้ตบุ้คของเราถูกขโมยไปล่ะ จะทำอย่างไร?

ถ้าใครใช้ Chrome การหาอินเตอร์เน็ตเข้า แล้วเปลี่ยนพาสเวิร์ด Google ของเรา เพื่อให้โจรเข้าไม่ได้อีก ก็อาจเป็นวิธีแก้ปัญหาวิธีหนึ่ง แต่ก็ไม่แน่ใจว่าปลอดภัยจริง เพราะไม่รู้ว่าพาสเวิร์ดเก่าๆ จะยังค้างอยู่ในเครื่อง เช่น ใน Cache Browser รึเปล่า ถ้าโจรจะแกะจริงๆ ก็อาจแกะได้

สมัยนี้มือถือมีฟังก์ชั่น สั่งลบข้อมูลทั้งหมดจากระยะไกล เช่น iPhone ส่วนโน้ตบุ้คก็เริ่มมีฟังก์ชั่นนี้แล้ว เช่น ของ Intel เป็นต้น

พอโจรได้เครื่องของเราไป เราก็หาเน็ตเข้า แล้วกดสั่งให้ลบฮาร์ดดิสก์บนเครื่องของเราให้หมด

แต่ปัญหาจริงๆ ก็คือ เวลาเราทำเครื่องหาย บางทีเราก็ไม่แน่ใจว่า มันถูกคนขโมยไปจริงๆ หรือว่า เราแค่ไปลืมไว้ที่ไหนสักแห่งแต่จำไม่ได้เอง สุดท้ายถ้าเราวู่วามลบฮาร์ดดิสก์ทิ้งหมด แล้วไปเจอเครื่องภายหลัง ก็น่าเจ็บปวดอยู่ไม่น้อย

ไม่รู้ว่า Best Practice สำหรับการปกป้องความเป็นส่วนตัวในกรณีที่เครื่องหายควรเป็นแบบไหน?

แต่โดยส่วนตัว คิดว่า วิธีที่ดีที่สุด คือการเซ็ตพาสเวิร์ดล็อคหน้าจอไว้เสมอ แล้วสั่ง Encrypt หน่วยความจำหรือฮาร์ดดิสก์ทั้งเครื่องไว้เสมอ (ฟังก์ชั่น bitlocker ของวินโดว์ หรือ encrypt device ของแอนดรอยด์) สองมาตรการนี้รวมกัน

เวลาเครือ่งถูกขโมย โจรเข้าเครื่องคุณไม่ได้เลย เนื่องจากหน้าจอถูกล็อคไว้ ถ้าจะแกะฮาร์ดิสก์หรือหน่วยความจำไปเข้าถึงแบบ low level ก็ทำไม่ได้อีก เพราะว่าข้อมูลทั้งหมดถูกเข้ารหัสไว้ด้วย

วิธีนี้ดี เพราะเวลา เครื่องถูกขโมย คุณไม่ต้องทำอะไรเลย (เวลาของหาย เรามัก panic วิธีที่เราไม่ต้องให้เราทำอะไรเลย น่าจะเป็นวิธีที่ง่ายที่สุด) เพราะโจรเข้าถึงข้อมูลทั้งเครื่องไม่ได้อยู่แล้ว

และสมมติว่าโจรไม่ได้ขโมยไป แต่คุณลืมไว้เอง พอหาเจอ คุณก็ยังเข้าถึงข้อมูลได้ตามเดิม เพราะคุณไม่ได้สั่งลบข้อมูลทั้งหมดเพื่อความปลอดภัย

ข้อดีอีกอย่างคือ ไม่ต้องห่วงว่าพาสเวิร์ดส่วนไหนหรือข้อมูลอะไรจะหลุดไปบ้างรึเปล่า เพราะว่าเราเข้ารหัสข้อมูลทั้งเครื่อง ดีกว่าการป้องกันที่เบราเซอร์ ซึ่งเป็นระดับ application มันป้องกันได้แค่ทีละโปรแกรมในเครื่อง

ถ้าจะใช้วิธีนี้ เวลาล็อคหน้าจอไว้ด้วยพาสเวิร์ด อย่าลืมดูด้วยว่า เวลารีสตาร์ทเครื่องใหม่ควรต้องให้ใส่พาสเวิร์ดใหม่ด้วยทุกครั้ง รวมทั้งการเข้า BIOS ของเครื่องก็ควรต้องใส่พาสเวิร์ดด้วย ถึงจะปลอดภัยที่สุด

(เป็นทัศนะส่วนตัว)